Ritselen of zoiets

Oh oh die mooie blaadjes achter de duinen! Die heerlijke fijne blaadjes in het bos. Langs de lanen. Op je hoofd. Op het fietspad. Sinds gisteren ligt er een mooi tapijt aan felle kleuren op de grond. Ik geniet van de bladeren onder mijn voeten. Ik zoek elke stap de blaadjes uit. Meer is beter. Ritsel, knerp, knisper. Diepe adem. Frisse verse schoon geregende lucht... ja zelfs in de randstad.

(c) Femke Davids

Maar wacht ik zit nu op de fiets naar huis en het ritselt helemaal niet. Onder mijn fietsbanden klinkt het zachter, natter, niet zo scherp. Misschien een roesj of zrrrrr maar zeker niet een ritsel. Weten jullie een goede benaming voor hoe de blaadjes klinken onder je fietsband? Ik probeer deze geluiden na te bootsen onderweg. Enkele tegenliggende fietsers kijken me raar aan. Ach ja ;) in dit gebied liggen mijn talenten niet. Ik kom er niet zo goed uit... in ieder geval voelt mijn reis naar huis met deze vermakelijke gedachten zeer kort.

Vanochtend las ik in de krant dat we niet weten waarom sommige herfstblaadjes rood worden. Wel waarom ze geel worden maar niet rood. Mooi vind ik dat toch. Dat weten we lekker nog niet. Heerlijk! Dan zijn er toch nog mysteries in de wereld en ook lekker dichtbij, niet eens in de verre rimboe.