Ik wil het klimaat niet redden
Klimaat. Het is een geladen en moeilijk onderwerp. Ik vermoed dat 90% van de lezers nu al irritatie voelt over nog zo'n mening en blog, en niet verder wil lezen.
Ik wil het klimaat niet redden. Het klimaat en de aarde redt zich wel. Ook zonder mensen, met uitgestorven dieren en met vervuiling. De aarde heeft al 5 massa-extincties overleefd, de huidige massa-extinctie overleeft de aarde ook wel. Waar ik me nu actueel zorgen om maak is
Nee dus.
Kijk, voor mij is elke discussie over klimaat verbazingwekkend. Waarom is het zo geladen? Klimaat is niet links of rechts. We hebben geen planeet B zoals er heel terecht wordt gezegd. We hebben hier maar 1 huis, namelijk de aarde. We kunnen niet naar de buren als de aarde onwoonbaar wordt. Ons huis hangt over een virtuele afgrond en in plaats van dat we dat bespreken en concreet dit huis proberen te verplaatsen of alternatieven proberen te bedenken waarbij we niet in de afgrond storten, kijken we vermoeid de andere kant op en hebben we het over een ander kleur tegeltjes in de keuken, het laatste schandaal van Trump en een groepsgesprek over onze identiteit.
Ik behoor tot die 0,001% van mensen op de wereld die het klimaat bestudeerd heeft, ik ben erop gepromoveerd. Je kunt dus zeggen dat ik er na jaren van studie en onderzoek wel 'iets' over kan zeggen. En ik weet ook heel goed hoe veel ik niet weet van dit immens moeilijke onderwerp; het klimaat. En hoewel ik veel dingen niet zeker weet, weet ik wel zeker dat we het voor onszelf en elkaar aan het verkloten zijn. Voor onszelf op onze oude dag. Voor onze kinderen. En we steken massaal onze kop in het zand en vingers in onze oren. "Nja nja ik hoor niks, als ik doe alsof ik de problemen niet zie, dan hoef ik er zelf ook niets aan te doen".
Ik heb ook heel lang zo gedacht. Ik ben me wel altijd bewust geweest van het veranderende klimaat en onze invloed, maar ik dacht vroeger ook: "Wat kan ik hier nou als individu concreet tegen doen, behalve dan korter douchen en minder vlees eten en minder plastic gebruiken?" "En waarom ik wel als zij niets doen. Wat heb ik dan nog voor effect?" "En er zijn altijd zo veel andere belangrijke zaken in de wereld die ook aandacht verdienen." Maar gaandeweg is dat voor mij veranderd en word ik hier af en toe gewoon bang en chagrijnig van. Want er zijn gewoon dingen tegen te doen. Als individu en als land en als Europa. We kunnen ons aanpassen ...mits we op tijd actie ondernemen. Dat vereist lef. En uiteraard ook geld. Denk je dat we gratis kunnen overleven? En aanpassing betekent niet dat je jezelf al je pleziertjes in het leven moet ontzeggen. Maar we kunnen wel sommige dingen net iets minder of iets anders doen. En de overheid kan bepaald gedrag belonen en stimuleren. Als 17 miljoen mensen 1 dag per week iets anders dan vlees of vis eten heeft dat meer effect denk ik dan als bij voorbeeld 17.000 mensen veganistisch worden (niet nagerekend overigens maar ter illustratie).
Ik wil dus de mensheid redden, niet het klimaat. Hoe eerder we onze verantwoordelijkheid nemen en onze impact verkleinen op het klimaat, hoe minder het zal kosten om ons aan te passen op de te komen veranderingen. Ik ben blij dat ruim 100 jaar geleden een Amerikaan rotondes en verkeerslichten en -borden heeft bedacht. Als mensen en overheden toen geen actie hadden ondernomen om daarin te investeren was het een complete chaos gebleven in het verkeer met ontelbare hoeveelheden slachtoffers. Dat zouden we nu ook moeten doen met het klimaat.
Stem alsjeblieft voor een partij die de verantwoordelijkheid wil nemen voor jouw huis, voor het klimaat. Hier in je eigen stad, in Nederland, op de enige aarde die we hebben.
Meer lezen? Zie onder andere VN en de Correspondent voor meer diepgang.
Ik wil het klimaat niet redden. Het klimaat en de aarde redt zich wel. Ook zonder mensen, met uitgestorven dieren en met vervuiling. De aarde heeft al 5 massa-extincties overleefd, de huidige massa-extinctie overleeft de aarde ook wel. Waar ik me nu actueel zorgen om maak is
- dat ik nu al niet meer kan genieten van een stukje vis of een fles water zonder dat ik ook microplastic mee binnen krijg - en niemand weet nog wat de lange termijn gevolgen zijn (wij zijn ons eigen experiment),
- dat de kinderen van mijn vrienden straks nergens meer schone lucht zullen kunnen ademen,
- dat 1 appel over twintig jaar misschien wel 5 euro kost omdat we onze 'gratis' werkers - de bij - hebben laten uitsterven,
- of dat de regering pas als het te laat is gaat luisteren naar experts dat het te duur wordt om een groot deel van Nederland droog te houden, en we met 17 miljoen mensen nog meer moeten inschikken omdat we (delen van) Zuid-Holland bij voorbeeld zullen moeten opgeven (Ben je benieuwd hoe veel jouw huis zou kunnen overstromen? Check dan je postcode op de website van de overheid.)
Nee dus.
Kijk, voor mij is elke discussie over klimaat verbazingwekkend. Waarom is het zo geladen? Klimaat is niet links of rechts. We hebben geen planeet B zoals er heel terecht wordt gezegd. We hebben hier maar 1 huis, namelijk de aarde. We kunnen niet naar de buren als de aarde onwoonbaar wordt. Ons huis hangt over een virtuele afgrond en in plaats van dat we dat bespreken en concreet dit huis proberen te verplaatsen of alternatieven proberen te bedenken waarbij we niet in de afgrond storten, kijken we vermoeid de andere kant op en hebben we het over een ander kleur tegeltjes in de keuken, het laatste schandaal van Trump en een groepsgesprek over onze identiteit.
 |
| De mensheid, in ons 'huis', balancerend op de afgrond. Klimaatsceptici: "Er is geen afgrond." "...en als die afgrond er al is, kunnen we er niets aan doen dus laten we vooral zo doorgaan als we al deden." Bron foto: ITV News Anglia |
Ik heb ook heel lang zo gedacht. Ik ben me wel altijd bewust geweest van het veranderende klimaat en onze invloed, maar ik dacht vroeger ook: "Wat kan ik hier nou als individu concreet tegen doen, behalve dan korter douchen en minder vlees eten en minder plastic gebruiken?" "En waarom ik wel als zij niets doen. Wat heb ik dan nog voor effect?" "En er zijn altijd zo veel andere belangrijke zaken in de wereld die ook aandacht verdienen." Maar gaandeweg is dat voor mij veranderd en word ik hier af en toe gewoon bang en chagrijnig van. Want er zijn gewoon dingen tegen te doen. Als individu en als land en als Europa. We kunnen ons aanpassen ...mits we op tijd actie ondernemen. Dat vereist lef. En uiteraard ook geld. Denk je dat we gratis kunnen overleven? En aanpassing betekent niet dat je jezelf al je pleziertjes in het leven moet ontzeggen. Maar we kunnen wel sommige dingen net iets minder of iets anders doen. En de overheid kan bepaald gedrag belonen en stimuleren. Als 17 miljoen mensen 1 dag per week iets anders dan vlees of vis eten heeft dat meer effect denk ik dan als bij voorbeeld 17.000 mensen veganistisch worden (niet nagerekend overigens maar ter illustratie).
Ik wil dus de mensheid redden, niet het klimaat. Hoe eerder we onze verantwoordelijkheid nemen en onze impact verkleinen op het klimaat, hoe minder het zal kosten om ons aan te passen op de te komen veranderingen. Ik ben blij dat ruim 100 jaar geleden een Amerikaan rotondes en verkeerslichten en -borden heeft bedacht. Als mensen en overheden toen geen actie hadden ondernomen om daarin te investeren was het een complete chaos gebleven in het verkeer met ontelbare hoeveelheden slachtoffers. Dat zouden we nu ook moeten doen met het klimaat.
Stem alsjeblieft voor een partij die de verantwoordelijkheid wil nemen voor jouw huis, voor het klimaat. Hier in je eigen stad, in Nederland, op de enige aarde die we hebben.
Meer lezen? Zie onder andere VN en de Correspondent voor meer diepgang.
Comments
Post a Comment