Een gesprek

Ik zit op een bankje en kijk naar het groen. Ik hoor enkele verwilderde parkieten op een afstandje hysterisch gillen in de hitte. Jij richt je gezicht naar de zon en knijpt genietend je ogen dicht. Ik schuif puffend naar de schaduw onder de takken en kijk naar jou met een schuin oog. We praten bij. Over nu en vroeger. Ik vertel je over mijn dingen. Je glimlacht naar me en je warmte spoelt over me heen. We kletsen over mensen die we kennen, over brandnetels, over spelletjes, over relaties, over draken.

Je geeft me een knuffel, zo'n goeie lange waarbij we elkaar echt voelen. Je bent zacht en ruikt altijd een beetje naar kruiden. Ik zie je maar anderen niet. Ik voel je maar je bent er niet. Je bent mijn herinnering. Je leeft nog in mijn herinnering.

Ik sta op. 

source: pixabay